اجتماعیاسلاید

داستان شرکت نفت ایرانول؛ وارث پالایشگاه‌های روغن‌سازی تهران و آبادان

نام ایرانول سال‌هاست در بازار روانکار ایران شناخته شده است. شرکتی که پس از خصوصی‌سازی واحدهای روغن‌سازی شرکت ملی نفت ایران شکل گرفت و به یکی از ارکان اصلی این صنعت تبدیل شد.

آبادان خبر _ نام ایرانول سال‌هاست در بازار روانکار ایران شناخته شده است. شرکتی که پس از خصوصی‌سازی واحدهای روغن‌سازی شرکت ملی نفت ایران شکل گرفت و به یکی از ارکان اصلی این صنعت تبدیل شد.

ایرانول در بیش از دو دهه فعالیت خود توانسته با تکیه بر زیرساخت‌های تولیدی به‌جامانده از صنعت نفت، جایگاه خود را در میان بزرگ‌ترین تولیدکنندگان روانکار کشور تثبیت کند که نه تنها بر پایه تولید روغن موتور، بلکه بر ظرفیت تولید روغن پایه و حضور در زنجیره ارزش صنعت روانکار شکل گرفته است.

تولد ایرانول از دل خصوصی‌سازی

داستان ایرانول به سال ۱۳۸۱ بازمی‌گردد. در آن زمان و در چارچوب سیاست‌های خصوصی‌سازی، واحدهای روغن‌سازی پالایشگاه‌های تهران و آبادان از مجموعه شرکت ملی نفت ایران جدا و به سهامداران جدید واگذار شدند. حاصل این واگذاری، تأسیس شرکت نفت ایرانول در ۱۱ آذر ۱۳۸۱ بود؛ شرکتی که مأمور شد فعالیت واحدهای روغن‌سازی این دو پالایشگاه قدیمی را ادامه دهد. ایرانول یک دهه بعد و در بهمن ۱۳۹۱ با نماد «شرانل» وارد بازار سرمایه شد و سهام آن در فرابورس ایران مورد معامله قرار گرفت. این حضور، مسیر جدیدی را برای توسعه فعالیت‌های شرکت و جذب منابع مالی از بازار سرمایه فراهم کرد.

دو پالایشگاه قدیمی؛ قلب تپنده ایرانول

مهم‌ترین دارایی ایرانول، پالایشگاه‌های روغن‌سازی تهران و آبادان هستند؛ دو مجموعه‌ای که سابقه فعالیت آن‌ها به سال‌ها پیش از تأسیس شرکت بازمی‌گردد. این دو پالایشگاه در مجموع بیش از ۲۱ درصد روغن پایه کشور را تولید می‌کنند و از این منظر در میان مهم‌ترین مراکز تولید مواد اولیه صنعت روانکار ایران قرار دارند.

ایرانول علاوه بر تولید روغن پایه، در حوزه تولید انواع روانکار نیز فعالیت گسترده‌ای دارد. روغن موتورهای بنزینی و دیزلی، روغن‌های صنعتی، گریس، ضدیخ، برایت استاک، اسلاک واکس، اکسترکت و برخی فرآورده‌های تخصصی دیگر در سبد محصولات این شرکت قرار دارند. محصولات ایرانول در خودروهای سبک و سنگین، ماشین‌آلات صنعتی، نیروگاه‌ها و بخش‌های مختلف حمل‌ونقل مورد استفاده قرار می‌گیرند.

توسعه زنجیره تولید و فعالیت‌های زیرمجموعه

بیشتر بخوانید:  بحران کمبود خوراک در سایه جنگ؛ بزرگترین پالایشگاه‌های جهان تعطیل می‌شوند؟ +فیلم

فعالیت ایرانول تنها به پالایشگاه‌های روغن‌سازی محدود نیست. این شرکت در کنار پالایشگاه‌های تهران و آبادان، مجتمع ظرف‌سازی و بسته‌بندی تهران را نیز در اختیار دارد که بخشی از نیاز شرکت در حوزه بسته‌بندی محصولات را تأمین می‌کند. شرکت روانکاران احیا سپاهان نیز از دیگر زیرمجموعه‌های ایرانول به شمار می‌رود که در توسعه فعالیت‌های این گروه نقش دارد. در واقع ایرانول طی سال‌های گذشته تلاش کرده است علاوه بر تولید، حلقه‌های مختلف زنجیره ارزش صنعت روانکار را نیز در اختیار بگیرد.

عملکرد مالی و ترکیب سهامداران

مدیریت ایرانول در حال حاضر بر عهده جواد نجم‌الدین است. این شرکت در شش ماه اول سال گذشته بیش از ۱۵ هزار و ۲۳۰ میلیارد تومان درآمد ثبت کرده که از این میزان حدود ۲ هزار و ۱۹۷ میلیارد تومان سود خالص به دست آمده است؛ ارقامی که نشان می‌دهد ایرانول همچنان یکی از شرکت‌های سودآور صنعت روانکار کشور محسوب می‌شود.

در ترکیب سهامداری نیز شرکت سرمایه‌گذاری نفت و گاز و پتروشیمی تأمین (تاپیکو) با حدود ۴۹ درصد سهام، بزرگ‌ترین سهامدار ایرانول است. پس از آن صندوق بازنشستگی کشوری با حدود ۳۶ درصد قرار دارد. شرکت بیمه مرکزی و پالایش نفت تهران نیز هر کدام حدود یک درصد از سهام این شرکت را در اختیار دارند.

یکی از بازیگران اصلی بازار روانکار ایران

امروز ایرانول در کنار دیگر شرکت‌های بزرگ این صنعت، یکی از ارکان اصلی بازار روانکار کشور به شمار می‌رود که از دل پالایشگاه‌های قدیمی تهران و آبادان شکل گرفت و اکنون با تولید بخش مهمی از روغن پایه و انواع روانکار، نقشی مهم در تأمین نیاز صنایع و بازار داخلی ایفا می‌کند. تداوم فعالیت این مجموعه نشان می‌دهد زیرساخت‌هایی که روزی بخشی از بدنه شرکت ملی نفت ایران بودند، همچنان سهم مهمی در زنجیره تأمین صنعت روانکار کشور دارند.

منبع / مهر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا