استانهااسلایدمنطقه آزاد اروند
آبادان خبر منطقه آزاد اروند؛ از وعده رونق تا پروژههای نیمهتمام
مدیرعامل منطقه آزاد اروند در حالی از تلخی پروژههای نیمهکاره و خسارتهای چندصد میلیاردی گذشته سخن میگوید که تصمیمات جدید این سازمان، زنگ خطر تکرار همان اشتباهات قدیمی را برای مردم آبادان و خرمشهر به صدا درآورده است.
آبادان خبر _ سالهاست که نام «منطقه آزاد اروند» با وعده تحول اقتصادی، رونق مرزی و اشتغال جوانان آبادان و خرمشهر گره خورده است؛ اما آنچه در عمل سهم مردم این دیار صبور شده، پروژههای نیمهتمام، خاکبرداریهای رهاشده و بارهای سنگین مالی بر دوش بیتالمال بوده است.اخیراً مصطفی خانزادی، مدیرعامل سازمان منطقه آزاد اروند، در نشستی از برنامههای جدید خود برای نوار مرزی و ساحلی سخن گفته است؛ سخنانی پر از اعتراف به خسارتهای گذشته، اما همزمان همراه با تصمیماتی که تناقضهای آشکاری در دل خود دارد.
اعتراف به خسارتهای میلیاردی؛ اما درس عبرت کجاست؟
مدیرعامل منطقه آزاد اروند در بخشی از سخنان خود به خسارتهای تکاندهنده گذشته اشاره کرده و گفته است: «نبود مطالعات دقیق در یک پروژه پل، باعث توقف ۱۰ ماهه و خسارت ۶۰۰ میلیارد تومانی شد و در پروژهای دیگر ۳۰ میلیارد تومان برای جمعآوری نخاله رفت و نتیجهای نداشت.»طرح این آمارها گرچه شجاعانه به نظر میرسد، اما یک پرسش جدی پیش روی افکار عمومی میگذارد: اگر تا این حد به خسارتهای ناشی از «شتابزدگی و نبود مطالعه دقیق» واقف هستید، چرا دقیقاً در همین جلسه از کلنگزنی سریع یک پروژه بزرگ (جاده اروند) ظرف چند روز آینده خبر میدهید؟پروژهای که به اذعان خود مسئولان، هنوز طراحی آن کامل نشده و قرار است در حین کار طراحی شود، چطور قرار است به سرنوشت همان پل ۶۰۰ میلیاردی دچار نشود؟ مردم اروند بارها طعم کلنگهای بیمطالعه را چشیدهاند که بعد از رفتن مدیران، سالها مثل استخوانی در گلو باقی مانده است.
تقسیم یک تکه زمین میان ۲۰ پیمانکار؛ نسخه توسعه یا آغاز بینظمی؟
یکی دیگر از موارد عجیب در برنامههای اعلامشده، پیشنهاد تقسیم یک محدوده کوچک یککیلومتری به حدود ۲۰ قرارداد جداگانه است!هر شهروند عادی هم میداند وقتی یک خیابان یا زمین محدود به دست دهها پیمانکار مختلف سپرده شود، نتیجهای جز بینظمی، دعوا بر سر مرز کارها، پاسکاری مسئولیت خرابیها و در نهایت طولانی شدن عذاب مردم محله نخواهد داشت. تجربه نشان داده پروژههایی که تکهتکه میشوند، صاحب مشخصی پیدا نمیکنند و در نهایت هزینههای چندبرابری روی دست شهر میگذارند.
منطقه آزاد یا شهرداری؟ درد اصلی مردم فراموش نشود!
مردم آبادان و خرمشهر سالهاست از گردوغبار، بیکاری جوانان، رکود بازار و آب ناسالم رنج میبرند. فلسفه تشکیل منطقه آزاد اروند، آوردن کارخانهها، رونق صادرات، پیوند تجاری با بصره و آوردن پول به جیب مردم بود؛ اما تمرکز مدیران سازمان هنوز بر ساخت «پیادهراه»، «مسیر دوچرخه» و زیباسازی ساحل نهر فیصلیه مانده است.زیباسازی شهر قطعاً حق مسلم و دیرینه مردم مظلوم این منطقه است، اما تقلیل دادن وظیفه سنگین «توسعه تجاری مرز» به کارهای معمولی شهرداری، نشاندهنده فاصله گرفتن از ریل اصلی منطقه آزاد است.علاوه بر این، صحبت از پیادهسازی معماری شهرهای دیگر در آبادان نشان میدهد که برخی مدیران حتی هویت تاریخی و منحصربهفرد این شهر را هم بهدرستی نشناختهاند. آبادان نیازی به کپیبرداری ندارد؛ این شهر با پیشینه درخشان خود، بیش از طرحهای زینتی روی کاغذ، محتاج «مدیریت بدون تعجیل»، «شفافیت مالی» و «پایان دادن به رهاسازی پروژهها» است.مردم آبادان و خرمشهر دیگر طاقت تماشای کلنگهایی را ندارند که قبل از اتمام مطالعات بر زمین کوبیده میشوند و بعد از چند ماه، پشت دیوارهای کارگاهی خاک میخورند. آیا مدیریت فعلی اروند میتواند ترمز این بازی پرهزینه را بکشد یا باید منتظر فصل دیگری از پروژههای نیمهتمام ماند؟
منبع / فارس
