آبادان خبر _ سینما فقط یک قاب نیست؛ گاهی یک شهر است، یک خیابان، یک خانه، یک پل و حتی صدایی که از دل یک شهر به گوش میرسد.
آبادان و خرمشهر، دو شهری هستند که سالهاست نه فقط در تاریخ جنگ، بلکه در حافظه سینمای ایران هم زندهاند.
خرمشهر، شهر مقاومت و ایستادگی، قصههای ماندگاری را در سینمای دفاع مقدس رقم زد. رسول ملاقلیپور در «بلمی به سوی ساحل» از روزهای سخت خرمشهر گفت؛ از آدمهایی که برای رسیدن به شهر، راه دریا را انتخاب کردند.
«کیمیا» روایت دیگری از روزهای اشغال و جنگ در کوچههای خرمشهر بود و «روز سوم» نیز قصه آخرین روزهای مقاومت خرمشهر را به یکی از روایتهای ماندگار سینمای جنگ تبدیل کرد.
اما آبادان قصه خودش را داشت؛ شهری در محاصره، با مردمی که زندگی و مقاومت را در کنار هم ادامه دادند.
بیستویکم شهریور سال ۱۴۰۵، دوربین به یکی از مناطق مسکونی آبادان رفت؛ جایی که در طول هشت سال دفاع مقدس، یک منزل مسکونی در آن تخریب شده بود و سالها بعد، به محلی برای به تصویر کشیدن و روایت زندگی مردمی تبدیل شد که در آن سالها در این مناطق زندگی میکردند؛ از ترکشهایی که بر ساختمانها به جا مانده بود تا زندگیای که همچنان جریان داشت.
سالها بعد، «آبادان ۱۱۶۰» بار دیگر دوربین را به روزهای آغاز جنگ برد؛ به آبادان، به رادیو و به صدایی که قرار بود در روزهای سخت، امید را زنده نگه دارد.
«آبادان ۱۱۶۰» قصههایی از آغاز جنگ در آبادان را روایت کرد؛ قصههایی که روزی در دل جنگ اتفاق افتادند و روزی دیگر، روی پرده نقرهای ماندگار شدند.
شاید راز ماندگاری این شهرها همین باشد؛ اینکه دوربین هر بار که به آنها برمیگردد، هنوز چیزی برای روایت کردن دارند.
منبع / صداوسیما آبادان
