آبادان خبر _ آبادان شناسنامهاش را با خون نوشته است. اینجا شهری نیست که تاریخ را از کتابها بخواند؛ خیابانها و نخلهای سوختهاش، خودشان تاریخ زنده ایرانند.
امروز، هوای شرجی شهر نه از رطوبت خلیج، که از حرارت فریادهای دشمنشکن سنگین بود. راهپیمایی ۱۳ آبان در آبادان یک تکرار نبود؛ فوران غیرتی بود که از حافظه تاریخی یک ملت سرچشمه میگیرد.
بر این آسفالت، هنوز جای پای مدافعانی است که تن خود را خاکریز کردند تا وجبی از خاک وطن به دست بیگانه نیفتد. غریو «مرگ بر آمریکا» از حنجره نوجوانان امروز، پژواک همان فریادی بود که در سنگرهای محاصره، زیر آتش خمپارهها، بلند میشد.
این شعار در آبادان یک کپیبرداری نیست؛ یک ارثیه است. میراثی که سینه به سینه، از نسلی که جنگ را با پوست و گوشت لمس کرد، به نسلی رسیده که امروز در جنگ نرم، خط مقدم را تشکیل داده است.
بزرگترین پیروزی، تماشای شکست محاسبات دشمن بود. آنها که میلیاردها دلار هزینه کردند تا نسل نو را از هویت انقلابیاش تهی کنند، امروز مات و مبهوت به صفوفی چشم دوختهاند که پرچم ایران را محکمتر از پدرانشان در دست میفشارند.
دشمن، بذر تردید پاشید و آبادان، ایمان درو کرد. این همان معجزه خون شهداست که در رگهای این شهر حیاتی دوباره یافته و تمام معادلات را بر هم زده است.
بگذار دنیا بداند! مردم آبادان شاید از کمبودها گلهمند باشند، اما این گله، صدای یک خانواده در خانه پدری است. آنها به دنیا این درس را میدهند که میان «گلهی بهحق» و «وطنفروشی» مرزی به بلندای غیرت وجود دارد.
راهپیمایی امروز آبادان، تنها یک نمایش نبود؛ یک رزمایش عزت بود. آبادان در آتش جنگ به خاکستر نشست، اما هرگز زانو نزد و امروز نیز در برابر هیچ فشاری سر خم نخواهد کرد.
