آبادان خبر _ انتخاب تختی آبادان برای این بازی، یک انتخاب هوشمندانه و ریشهدار بود. شهرآورد خوزستان، بیش از هر چیز به «اتمسفر» زنده است. تختی آبادان، با آن تاریخ پرفراز و نشیب و هواداران پرشورش، همان دیگ جوشانی بود که میتوانست هیجان و حساسیت این نبرد حیثیتی را به اوج برساند. فوتبال در آبادان، یک سرگرمی نیست؛ یک آیین است. برگزاری مهمترین بازی استان در «پایتخت فوتبال» خوزستان، احترامی بود به این تاریخ و فرصتی بود تا این جدال سنتی از انحصار اهواز خارج شده و به تمام استان تعلق پیدا کند.
نبرد ارزشها: استاندارد مدرن در برابر اصالت فوتبال
هیچکس منکر کیفیت بالای ورزشگاه شهدای فولاد نیست. چمن مخملی، زیرساخت مدرن و امکانات عالی، همه چیز روی کاغذ برای یک فوتبال «استاندارد» فراهم است. سازمان لیگ احتمالاً با استناد به همین استانداردها، تصمیم به تغییر محل بازی گرفته است. اما سوال اصلی اینجاست: آیا دربی خوزستان یک رویداد «استاندارد» است یا یک پدیده «احساسی»؟ آیا هدف، برگزاری یک بازی باکیفیت در یک محیط استریل و کنترلشده است یا خلق یک حماسه به یاد ماندنی؟ این تصمیم نشان میدهد که برای مدیران، راحتی در برگزاری و کیفیت پخش تلویزیونی، بر جوهره اصلی فوتبال یعنی «تجربه هوادار» و «اصالت» اولویت دارد.
پشت پرده تصمیم: قربانی شدن عدالت و هیجان
اینجاست که ماجرا پیچیدهتر میشود و نمیتوان آن را نادیده گرفت.
۱. بیعدالتی ورزشی: این بازی، یک دیدار از جام حذفی است که باید در زمینی بیطرف برگزار شود. ورزشگاه شهدای فولاد، خانه و قلمرو تیم فولاد خوزستان است. برگزاری بازی در این ورزشگاه، حتی اگر فولاد رسماً میهمان باشد، کفه ترازو را به شکل واضحی به نفع آنها سنگین میکند. این تصمیم، اصل بیطرفی، یعنی یکی از پایهایترین اصول رقابتهای حذفی را زیر پا میگذارد.
۲. نادیده گرفتن هوادار: بزرگترین بازندگان این ماجرا، هواداران هستند؛ به خصوص هواداران آبادانی و خرمشهری که خود را برای میزبانی از این رویداد بزرگ آماده کرده بودند. این تصمیم، شور و هیجان را از بخش مهمی از فوتبالدوستان استان دریغ میکند و نبرد حیثیتی استان را دوباره به یک امر درونشهری در اهواز تقلیل میدهد.
نتیجه گیری: فوتبالی که زیباست، اما زنده نیست
دربی خوزستان در ورزشگاه شهدای فولاد برگزار خواهد شد. احتمالاً بازی باکیفیتی را شاهد خواهیم بود و تصاویر تلویزیونی بینقص خواهند بود. اما آنچه در این فرآیند قربانی شده، همان چیزی است که فوتبال را از سایر ورزشها متمایز میکند: «روح» آن.
ما یک اتمسفر تکرارنشدنی را با یک چمن بینقص معاوضه کردیم. شاید این شهرآورد فوتبال خوزستان حرفهایتر به نظر برسد، اما بدون شک، فقیرتر شده است. این دربی، پیش از سوت آغاز، اولین و بزرگترین گل خود را دریافت کرده است: گل به خودی به دروازه هیجان، عدالت و اصالت.
